Over preventie en de huidige realiteit in 2026.
Zoals de samenleving voortdurend van structuur verandert, verandert ook mensenhandel voortdurend van vorm.
Nieuwe technologieën, sociale media en digitale contacten creëren nieuwe vormen van mensenhandel en daarmee ook nieuwe vormen van kwetsbaarheid.
Daarom blijft preventie noodzakelijk.
Risico’s beginnen niet met grote signalen, maar met kleine stappen: gebrek aan informatie, groepsdruk, online beïnvloeding, verkeerd vertrouwen en heel vaak onwetendheid.
Wie heeft preventie nodig?
In het bijzonder kinderen en jongeren, daarna jongvolwassenen en niet in de laatste plaats ouders.
Kinderen en jongeren hebben duidelijke gesprekken nodig over grenzen, veiligheid en persoonlijke waarde. Omdat ook jongvolwassenen zulke gesprekken nodig hebben, blijft preventie één van de belangrijkste manieren om de samenleving waarin wij leven te beschermen.
Preventie betekent meer dan waarschuwen of eenvoudige journalistieke informatie.
Preventie betekent vooral dat kinderen, jongeren, jongvolwassenen en ouders leren om signalen van mensenhandel te herkennen, manieren van bescherming te begrijpen, moed te ontwikkelen om vragen te stellen en ruimte te creëren voor eerlijk gesprek.
Waar bewustwording groeit, begint bescherming altijd.
Daarom blijft investeren in onderwijs, dialoog en vroege herkenning van iedere vorm van mensenhandel ook in 2026 belangrijk.
Soms voorkomt één eerlijk gesprek meer dan later zichtbaar wordt.
“Een verstandig mens ziet het gevaar en brengt zichzelf in veiligheid…”
Spreuken 22:3a (NBG21)
Op internationale vrouwendag wordt vaak gesproken over kracht, talent en inzet.
Dat is waardevol, maar de diepste waarde van een vrouw begint niet bij wat zichtbaar is.
Niet bij prestaties.
Niet bij rollen.
Niet bij verwachtingen van anderen.
De waarde van een vrouw ligt dieper — in haar waardigheid als mens, in haar identiteit, in het feit dat zij gekend en geliefd is door God.
Juist in een tijd waarin veel vrouwen veel dragen, veel combineren en vaak veel van zichzelf vragen, blijft deze waarheid belangrijk: waarde hoeft niet verdiend te worden.
Ook kwetsbaarheid doet niets af aan waardigheid.
Een vrouw hoeft niet alles te bewijzen om kostbaar te zijn.
Misschien begint echte rust juist daar waar iemand opnieuw ontdekt: ik ben niet waardevol door alles wat ik doe, maar ook wanneer ik stilval, blijf ik kostbaar.
„Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt. Alles wat U doet, is wonderbaarlijk. Alles in mij getuigt daarvan”.
Psalm 139:14

Op de internationale dag van sociale rechtvaardigheid wordt wereldwijd stilgestaan bij ongelijkheid, uitsluiting en onrecht.
Sociale rechtvaardigheid begint vaak niet bij grote woorden, maar bij de vraag of mensen werkelijk gezien worden in hun waardigheid.
Waar recht ontbreekt, groeit vaak kwetsbaarheid.
Dat zien we ook in de strijd tegen mensenhandel.
Mensen die weinig bescherming ervaren, weinig kansen hebben of niet gehoord worden, lopen vaak meer risico om uitgebuit te worden.
Daarom is preventie meer dan informatie geven.
Preventie betekent ook bouwen aan bewustwording, veiligheid en menselijke waardigheid.
Rechtvaardigheid begint soms klein:
waar iemand luistert, waar grenzen serieus genomen worden, waar waarheid benoemd mag worden.
Ook kleine keuzes kunnen ruimte maken voor bescherming.
„Leert goed te doen, tracht naar recht, houdt de geweldenaar in toom, doet recht aan de wees, verdedigt de rechtszaak der weduwe.”
Jesaja 1:17 NBG

De internationale dag van gebed tegen mensenhandel vindt haar oorsprong in het levensverhaal van Josephine Bakhita.
Zij werd als kind ontvoerd in Sudan, verkocht als slaaf en jarenlang geconfronteerd met geweld, vernedering en verlies van vrijheid.
Later kwam zij in Italië terecht, waar haar leven een nieuwe richting kreeg. Zij vond geloof, vrijheid en werd uiteindelijk een teken van hoop voor velen.
Haar levensverhaal herinnert ons eraan dat achter mensenhandel altijd echte levens schuilgaan — met diepe pijn, maar ook met verlangen naar herstel.
Mensenhandel blijft ook vandaag één van de meest verborgen vormen van onrecht.
Achter cijfers en rapporten bevinden zich mensen met namen, herinneringen en wonden.
Daarom blijft preventie noodzakelijk.
Onderwijs, bewustwording en open gesprekken kunnen helpen om signalen eerder te herkennen en kwetsbaarheid te verkleinen.
Maar naast preventie blijft ook gebed belangrijk.
Omdat niet alles zichtbaar is.
Omdat veel strijd verborgen blijft.
Omdat herstel vaak een lange weg vraagt.
Gebed verandert niet alleen omstandigheden, maar opent ook harten, geeft wijsheid en beschermt waar mensen werken aan herstel en hoop.
“Spreek voor hen die weerloos zijn, bescherm het recht van de vertrapten.”
Spreuken 31:8 NBV21
Haar naam blijft verbonden met hoop waar vrijheid verloren leek.
De staat van onze samenleving leidt ertoe dat veel jonge mensen een middelmatig leven leiden.
Het probleem is dat we vaak zijn opgeleid en gehersenspoeld door onze samenleving om beperkte dromen, beperkte gedachten, beperkte verwachtingen te hebben en niets te groots te doen. Wanneer we onze eigen dromen vergelijken met wat we in de ‘echte wereld’ zien, lijken zij onrealistisch en zullen ze uiteindelijk vervagen.
Het feit dat tieners en jonge mensen niet worden aangemoedigd om grote dromen te hebben of over hun dromen of bijzondere visie te spreken, houdt de meesten van hen in een staat van middelmatigheid. En dan bedoel ik niet dat hun cijfers op school niet goed zijn of dat ze niet naar de universiteit gaan. Wat ik wil zeggen is dat hun zelfvertrouwen laag is, en dat hun durf beperkt is door de manier waarop de samenleving vandaag de dag in elkaar zit. En als je eindelijk de moed hebt om te zeggen: “Ik wil meer doen in dit leven dan werken, een auto en een huis hebben”, dan is er een grote kans dat de mensen om je heen je uitlachen en zeggen: “Ja, ja, jij bent nu gekomen om de wereld te veranderen! “
De waarheid is: ja, je bent in deze wereld gekomen om verandering te brengen. De mentaliteit en de richting van het leven van de mensen om je heen kan worden veranderd, als je de moed hebt om te zeggen: “Ik wil meer, ik wil boven mijn situatie uitstijgen.”
Dit is één van de manieren waarop we als samenleving kunnen strijden tegen moderne slavernij. Dat betekent dat je de moed moet hebben om te zeggen: “Ik wil niet uitgebuit worden op het werk, ik wil niet dat er geen rekening wordt gehouden met mijn gevoelens en dat mijn lichaam geëxploiteerd wordt, ik wil geen gebruiksvoorwerp zijn, ik wil meer zijn dan dat.” Het is jouw keuze of je je dromen werkelijkheid wilt laten worden of niet.
God heeft ons, als samenleving en als individu, de benodigde middelen gegeven om uit elke ongelukkige omstandigheid vandaan te komen. Als je dit artikel leest, zou je kunnen zeggen: “Maar er zijn zoveel arme mensen die te kort komen en niet uit hun armoede kunnen ontsnappen.” Je hebt gelijk als je dat zegt, maar iedereen die de moed heeft om verder te kijken dan de muur van zijn of haar omstandigheden, zal zien dat het leven voldoende mogelijkheden biedt om iets te bereiken zonder enige vorm van manipulatie of uitbuiting te hoeven accepteren.
Ik herinner me de film “The Giver” – alleen die ene tiener, die de moed had om over de muur te klimmen waarachter ze als gemeenschap leefden, ontdekte de ware schoonheid van de wereld die ze alleen maar hadden bekeken vanaf het dak van het huis. De anderen kozen ervoor de leugens te geloven die hen verteld werden. Als je rondkijkt, zul je merken dat veel mensen op deze manier leven.
We zijn omringd door de muren van onze omstandigheden, we kunnen voorbij deze muren kijken, we verwonderen ons als we horen dat sommigen erin geslaagd zijn door die muren heen te breken. We benijden hen dat ze dat gedaan hebben, maar zijn bang om hun voorbeeld te volgen. Waarom? Omdat de maatschappij ons leert niet in onze dromen, in ons potentieel te geloven. In dit soort samenleving heeft mensenhandel zich ongehinderd kunnen ontwikkelen.
In het leven van mensen die niet de moed hebben om voor hun dromen te vechten kunnen op een zeker moment mensenhandelaren binnenkomen. Zij tonen hen een gemakkelijke manier om de dingen te krijgen, waarvan zij denken dat zij hen geluk zullen brengen: geld, huizen, auto’s.
Ja, iedereen verlangt naar stabiliteit en comfort, maar wat wat hen aangeboden wordt is schijngeluk en er wordt een dure prijs voor betaald: minachting, schaamte, fysieke en emotionele venedering. Vroeg of laat komen zij tot het besef dat wat ze aan ’geluk’ ontvingen, in de verste verte niet opweegt tegen alles waaraan ze werden onderworpen.
Tieners en jonge mensen willen in het algemeen in zeer korte tijd alles krijgen wat er te krijgen valt……. en mensenhandelaren spelen daar handig op in. Zij beloven materieel geluk in extreem korte tijd.
Iemand die kijkt naar de voorstelling van geluk, die zo aantrekkelijk door de mensenhandelaar wordt gepresenteerd, laat zich gemakkelijk inpakken door de woorden van liefde, vervulling en totale vrijheid.
Zij vergeten hun dromen, vergeten hun hoop, vergeten het doel waarvoor zij op deze aarde zijn. Zij herinneren zich niet langer hun aspiraties om iets in deze wereld te veranderen en zij nemen genoegen met het hebben van een huis, een auto en een beetje geld – waar zij overigens helemaal niets van krijgen. Alleen degene die hen exploiteert zal van de materiële rijkdom genieten die hen beloofd was, degene die hen het ‘sprookje van geluk” aanbood – de handelaar, ongeacht welke soort van mensenhandel hij bedrijft.
Wat ik jullie wil leren is om de moed te hebben jezelf te zijn en voor je dromen te vechten. Ook al moet je daar meer moeite voor doen, ook al moet je daarvoor harder werken, je voldoening zal uiteindelijk veel groter zijn.
Wat ik bedoel is net als het bereiden van twee stukken vlees, een in de magnetron en de andere in de oven. Het vlees in de oven heeft 3 uur nodig om mals en smakelijk te worden, in de magnetron is het in 10 minuten klaar. Maar als je beide stukken proeft zul je zien dat het vlees uit de oven veel lekkerder smaakt dan het vlees uit de magnetron.
Zo is het ook met het verkrijgen van het geluk waar je naar verlangt, het kan een korte of langere tijd in beslag nemen. Net zoals je het smakeloze vlees uit de magnetron weg zal gooien en een ander smakelijk stuk vlees in de oven gaat bereiden, zo is het ook in het leven.
Als je ervoor kiest om geluk na te streven dat je in korte tijd kunt bereken, bijvoorbeeld door wat je wordt aangeboden door mensenhandelaren, dan kun je er zeker van zijn dat je het niet zult verkrijgen, erger zelfs, dat je de kans op geluk helemaal verliest.
Niemand kan voor jou kiezen, tieners en jongelui. Alles wat wij kunnen doen is je leren om groot te dromen. Vertrouw je dromen en vecht ervoor. Heb de moed om te zeggen: “Ik ben niet toevallig op deze aarde. Ik wil iets groots doen om iets waardevols voor de mensheid achter te laten.”